Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Επιτυχία πρωτογενούς πλεονάσματος

Με προσοχή παρακολουθώ εδώ και μέρες τη συζήτηση και τους θριάμβους της κυβέρνησης για την επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος και της εξόδου από τα μνημόνια και μου ήρθε στο μυαλό η τότε επιτυχία εισόδου στην ΟΝΕ με τη δημιουργική λογιστική του επιτελείου Σημίτη που πολλά κοινά πρόσωπα έχει με το σημερινό οικονομικό επιτελείο. Σίγουρα το ότι δεν είμαι οικονομολόγος μου αφαιρεί ίσως την ικανότητα να κατανοήσω μεθόδους πρακτικές και οικονομικές θεωρίες άλλα το ότι ζω σε μια κοινωνία εκατομμυρίων ανέργων και μιας αγοράς που ασφυκτιά από την έλλειψη ρευστού μου προσθέτει την ικανότητα και το δικαίωμα να κρίνω πως πάλι το καράβι πάει λάθος. Τα βράχια της στεριάς είναι κοντά και ο καπετάνιος ζηλεύοντας τη δόξα του Ιταλού <συναδέλφου> του στο costa concordia πλοηγεί με σιγουριά... Αυτά όλα βέβαια δεν δίνουν προβάδισμα ούτε δικαίωση στην αντιπολίτευση η οποία όχι μόνο δεν δίνει πειστικές απαντήσεις και προοπτική αλλά δεν κατανοεί την ανάγκη να το κάνει. Χρειάζεται λύση γιατί η κοινωνία αναλώνεται σε διχαστικές συζητήσεις που κάποια κέντρα προωθούν και συντηρούν εντέχνως και τείνουν να γίνουν άκρως επικίνδυνες. Όλα τα είχαμε ο διχασμός και ο διαχωρισμός μας έλειπε....